Kendime ve başkalarına yazılar
Neden zordur cevap vermek
Bekletmeden,düşünmeden
Aniden
Plansız akan bir nehire
Umarsızca atlamak
Neden zor ?
Nedir beklemek,nedir bekletmek ?
Bir çift gözü,durakta otobüs bekler gibi
Yorgun ve umutsuzca
Bekletmek nedendir ?
Sorulara alışık bünyene
Cevapları bahşetmemek.
Kaldırmamak kafanı;hep
İçine bakmak.
Kırılmış bir vazonun parçalanmış,hatta saçılmış
Belli ki nereye gideceklerini bilmeyen
Camdan,şekilsiz parçaları.
Artık su koyamayacağını bile bile
Elindeki çiçekleri bırakmak içine
Sormaya korktuğun,cevabından daha da korktuğun
Gerekli gereksiz soruları koymalı belki de
Sonrada atmalı geçmişini sakladığın çöpe
Hadi cevap ver bakalım?
Kirlenmiş olan nedir?
Sana kalsa,namus dersin
Ama nedir gerçeğin,
Nedir cevabın?
Sormalı mı sana bilemedim,
Kararmış aklını aydınlıkla yormayalım
Hadi söyle nedir gerçeğin
Kirli olan mı namusun?
Dünyan mı kirli olan.
Uzun zaman olmuştu;
Karanlıkda kalmayalı.
Güneşe alışık gözlerimi
Kapkara bir an’da sınamayalı
Çok olmuştu.
Uzun zaman olmuştu;
Sabrım sınanmamıştı.
Nezakete alışık şahsiyetimi
Umarsız bir tavırla üzmeyeli
Çok olmuştu.
Uzun zaman olmuştu;
Hayallerden korkmayalı.
Özgürlüğe alışık ruhumu
Demir parmaklıklar arkasında görmeyeli
Çok olmuştu.
Uzun zaman olmuştu;
Gözlerim yaşarmamıştı.
Sırlara gömülmüş kalbimi
Gerçeklerin acısına maruz bırakmayalı
Çok olmuştu.
Dönmeye başladı yine.
Hiç ara vermiş miydi,bilmediğim;
Kendince sahte ağrılar yaşatan,
Sakin,ince ve kırılgan başım.
Yine başladı dönmeye.
Hep buna meyilli;
Ne nedir,bilmeden.
Kalın,kırgın ve eğik başım.
Başladı yine dönmeye.
Sebebini bilmeye üşenen,
Fark etmeye mecali olmayan,
Dik,açık ve sürgün başım.
Geçmişte belki bir gün
Issızlık karakterin olmuş
Sarılmaya çalıştıkça yok olan
Yok oldukça varlığı unutulan
Kim bilirdiki böyle olacağını
Kimsenin sesi çıkmadı
Avaz avaz bir çığlık yükselirken bile
İçindeki sessizlik bastırdı onu
Farketsen,anlasan,alışsan nafile
Yok olmuşsun.
Gülüşün bile kırıcı
Sahte bir kırılganlığın ardına saklı
Kalbim büzüşür gördüğümde
Gökyüzüne bakmak gelirse bile içimden
Eğerim başımı,hemzemin geçmişe
Gülüşün bile kırıcı
Belki seversin diye
Hayallere dalan ruhuma inat
Kaldırdım kafamı gökyüzüne
Gülüşün bile kırıcı
Kahpe bir sevda gibi derinden
Ve bir o kadar sığ
Dinlediğin şarkılar,yer etmişse zihnimde
Bisiklete binmek gibi hiç unutamıyorsan
İçinde açılan yaralar sızlıyorsa yeniden
Dönme artık geriye renksiz maziden
Bir şarkıyı ilk defa duymak gibi
Heyecanla yaşa onu,tekrar
Hayatın anlatmayı seçtikleri 