Aylık Arşivler: Mart 2021

Hep dinlerim aslında ben seni.

Ne kadar sessiz olursan ol

Yaklaşırım dudağına,

Belki duymak,belki duyurmak için.

Susmaya başlasan, hiç duymasam seni.

Konuşurum senin yerine kendimle,

Deli deseler bile.

Dinlerim ben seni, söylerim hatta

Duyurmak için sesimi.

Şimdi artık ne desem,

Neden bahsetsem,

Neyi anlasam,neyi anlatsam,

Nerden gelsem,nereye kaçsam.

Sonradan ne yapsam,

Neyi düzeltsem,neyi düzenlesem,

Hangi planı yapsam, vazgeçsem,

Kime ağlasam,kime kızsam.

Mazideki neleri hatırlasam,

Neleri unutamasam, çok isteyip,

Nereye dönmek istesem,

Nelerden pişman olsam.

Bir otobüs durağında,

Ya da bir deniz kenarında,

Hiç gelmeyek olanı,

Uzaktaki bulutların arasından,

Görmeye çalışmak kadar manasız bir çabaydı.

Hiç bitmeyen, hiç bitmeyecek.

Hep var olana duyulan o umuttu.

Ne kararlar verildi,

Ve nelerden vazgeçildi kim bilir.

Geçmedi gönül, varmadı.

Gözlerimi dikmiş gibi sevdaya,

Çeviremedim başımı dünyaya.

Kararlar neden verildi,

Ve nerde vazgeçildi kim bilir.

Atmadı gönül,sekmedi.

Elimi sıkmış gibi kavgaya,

Alamadım lafımı karşıma.

Neyin nöbeti bu bilmem.

Işığını gizlemiş, paslı küçük pencereden

Hiç sızmayacak ışığı beklerken.

Ağırlaşan göz kapaklarıma sor kendini.

Hiç kapanmayacak gibi ovduğum,

Kırmızı gözlerime hatta.

Her ne zaman yolladıysan ışığını, söyle!

Bitti nöbet, içimdeki kapıda.

Pencerem de kapalı, gözlerimde seni.

Güzel bişeyler söylemek istedim.

Yazıyla anlatılan her hikaye gibi,

Her okuyanın güzelliği başkaydı.

Bir kalem ile anlatılabilecek,

Her sır gibi,

Bu da aptalcaydı.

Anlam yükleme sakın!

Her anlam gibi,

Benim ki de saçmaydı.