Neyin nöbeti bu bilmem.
Işığını gizlemiş, paslı küçük pencereden
Hiç sızmayacak ışığı beklerken.
Ağırlaşan göz kapaklarıma sor kendini.
Hiç kapanmayacak gibi ovduğum,
Kırmızı gözlerime hatta.
Her ne zaman yolladıysan ışığını, söyle!
Bitti nöbet, içimdeki kapıda.
Pencerem de kapalı, gözlerimde seni.
Hayatın anlatmayı seçtikleri 