Aylık Arşivler: Temmuz 2021

Kelebekler uçar sıkça,

Renksiz bahçelerimde.

Sonbahar gibi gizli,

Onun gibi sarı kelebekler

Bencil insanların bir problemi de kendilerine karşılıksız yapılacak olan iyilikleri reddetme eğilimleridir.

Bu kavramın kendisiyle çelişse de “karşılıksız iyilik” diye bir kavramın varlığından yoksun oldukları için karşılığında vermeleri gerekenleri düşündükleri için bu teklifleri reddederler.7

Bu süreç içerisinde eğer ki bir yarar farkederler ise de buna yapışırlar. Çok bariz bir tepkileri de iyiliğin kesilmesi halinde karşı tarafı suçlamaları ve manipüle etmeye çalışmalarıdır.

Asla değişmeyecek fikirlerin,davranışların,zevklerin değişebileceğine inanmak boş bir hevesten öteye gidemiyor. Düşünceme göre bencillik insanlarda doğuştan gelen bir özellik yerine bir keşif.

İnsanlar bir süre sonra bu duygunun verdiği haz ile diğer tüm insanları yok sayan bir seviyeye çıkıyorlar.Bunun yanında bunca zaman savundukları fikirleri, davranışları ve zevkleri artık aynı hazzı vermediği zaman ivedi bir şekilde terkedecek kadar da riyakarlar.

Bir süre hatta bir an çok zevk aldıkları bir durumu terkettikten sonra bu davranışı devam ettiren çevredeki diğer insanları da acımasızca eleştirmekten akabinde de ilişkilerini koparmaktan da çekinmeyen ve bu durumu bir kayıp olarak görmeyen hastalıklı bir yapıları var.

Bencillik insanlığın tedavi edilemez bir hastalığı.Maalesefte bu hastalığın aşısı, ilacı ve ya tedavisi yok.Çünkü olayın kendisiyle çelişen ironik durum nedeniyle bunu tedavi etmekte yine aynı insanların elinde.

Ancak bu durumda süreç devam ederken amacın yine bencilce olması nedeniyle sonuçsuz ve tedavisiz kalıyor.

Bugün günlük rutinimden hiç bir şey yapmak gelmedi içimden.Erkenden girdim yatağa.Kendi etrafımda yaptığım bir kaç dönüşten sonra anladım ki gelen uyku degil.Gelen derin bir efkar.

Sadece sesini duyduğum bir denizin kenarındaydım.Işık yok,ay yok, yakamoz yok, deniz yok.

Ayağa kalkmaya çalışmak nafile,oturmaya çalışmak boş.Tek isteğim bir ışık,bir iz. Kendimi aydınlığa ulaştıracak bir yol.

Varmaya çalıştığım her durakta, karanlıkta kayboldum.Kafamı kaldırmadan daha yoruldum .

Seni hiç özlemedim.

Yazmadım defterlerime.

Gözlerindeki o karartıyı,

Görmedim.

Seni hiç özlemedim.

Canımın yanmasını geçiştirdim.

Sözlerindeki o gerginliği

Sezmedim.

Seni hiç özlemedim.

Kafamı çevirip bakmadım.

Düşlerimdeki o tehlikeyi.

Affedemedim.