Bugün günlük rutinimden hiç bir şey yapmak gelmedi içimden.Erkenden girdim yatağa.Kendi etrafımda yaptığım bir kaç dönüşten sonra anladım ki gelen uyku degil.Gelen derin bir efkar.
Sadece sesini duyduğum bir denizin kenarındaydım.Işık yok,ay yok, yakamoz yok, deniz yok.
Ayağa kalkmaya çalışmak nafile,oturmaya çalışmak boş.Tek isteğim bir ışık,bir iz. Kendimi aydınlığa ulaştıracak bir yol.
Varmaya çalıştığım her durakta, karanlıkta kayboldum.Kafamı kaldırmadan daha yoruldum .
Hayatın anlatmayı seçtikleri 
Hayat bu yaşlarda hepimize zormuş güzel kalpli arkadaşım.yazmaya devam et çok beğendim şiirlerini de yazılarını da.
BeğenBeğen