Sonu düşünmek

Lüzumsuz canımın sıkıldığını bazı zamanlarda ölümü düşünürüm.Hatta daha da ileri gidip kendi ölümünü.İronik bir biçimde ölümü düşünmekten “ölümüne” korkarım. Yeryüzünde geçirdiğim bunca zaman içinde ölümün karşısındaki tek gerçek olduğunu düşündüğüm hayata tutunmayı seçtim hep. Kafamda ölüm sonrası olacakları kurgulayıp gözyaşı döktüğüm olmuştur elbet. Ancak sonrasında hep hayata “geri” döndüm. Kaçınılmaz olanı düşünmek ve ona değerli zamanının,minik bile olsa, bir kısmını ayırmak amaçsız acı devşirmekten öteye gitmiyor ne yazık ki. Aslolan yaşamak, yaşatmak ve hakkını vermek hayatın.

Hazin

Varolmayı tahmin etmek gibi her adımım.

Onu sorgulamaktan öte,

Vazgeçmeye yakın.

Yokluktur çaresi belki,kimbilir,

İki adım yolu yürümeye üşenmek .

Hiç olmadı aslında varlığım.

Hiç yazılmadı.

Sordum mu hiç bilmiyorum ama;

İstemeden cevapladım.

Sorgu gibi her şey.

Her varoluşta , hazin bir yok oluşa davet.