Lüzumsuz canımın sıkıldığını bazı zamanlarda ölümü düşünürüm.Hatta daha da ileri gidip kendi ölümünü.İronik bir biçimde ölümü düşünmekten “ölümüne” korkarım. Yeryüzünde geçirdiğim bunca zaman içinde ölümün karşısındaki tek gerçek olduğunu düşündüğüm hayata tutunmayı seçtim hep. Kafamda ölüm sonrası olacakları kurgulayıp gözyaşı döktüğüm olmuştur elbet. Ancak sonrasında hep hayata “geri” döndüm. Kaçınılmaz olanı düşünmek ve ona değerli zamanının,minik bile olsa, bir kısmını ayırmak amaçsız acı devşirmekten öteye gitmiyor ne yazık ki. Aslolan yaşamak, yaşatmak ve hakkını vermek hayatın.
Sonu düşünmek
Hayatın anlatmayı seçtikleri 